Çaste poetike me poeten;-Fitnete Bashota KRASNIQI

MË PRIT, NANË

—————————-

Më prit nanë , se po vi

po kthehem prej luftës,

se ajo s’ma theu ashtin

as plumbi s’ma shpoi zemrën,

e burgu kurrë s’ma la lotin me ik.

Më prit , nanë..

hapi duart fort

për mallin që ke mbajtë ndër netë pa gjumë,

për lotët , që sot do ti shlyen

kthimi im.

Më prit, nanë- më prit

se pot kthehet ushtari sot;

se vuajtjet e kanë ba ma t’fortë,

e plagët e kanë rritë përmbrenda.

E kanë mësu me duru.

e kanë mësu n’kam me u çu

dashnia për atdhe kurrë si ka mungu

edhe kur bota u mundu me rrëzu.

Më prit nanë -më prit

S’ di as vet

sa herë vdiqa prapë u çova,

sa herë zemra m’u këput

po prapë per ty rrehi.

E sot po kthehem

jo siq ika,

po ma i fortë se dhimbja

ma i randë nga kujtimet

e me një zemër

që as burgu, as lufta, as plumbi

s’mujtën mem poshtë!

Më prit nanë- më prit

se çdo dhimbje që m’ka prekë,

një dritë m’ka ndezë

e çdo plagë që m’ka mbetë

m’ka rritë dashnin për ty

për tokën

ku m’ka rrehë zemra.

/QendraPress/