Çaste poetike me poeten;-Fitore HAKLAJ

STUHI

——————

E qetë

E butë

Pa fjalë

E ëmbël

Me sytë plot jetë

Në heshtje

Dëgjove stuhinë

Dhe e prite aty

Në gjoks

Duke biseduar

Ia ktheve shpinën

Sikur valëve të detit

Pastaj e preke me duar

E puthe fort

E stuhia

T’i lëshoi rrezet e diellit

Për të përkëdhelur

Trupin tënd të ftohtë

Me zë të qetë

T’i ofroi lulet

Me to luftoi për ty

Me zërin më të ëmbël

U përkul para teje

E me sytë mbushur

Dashuri

I tha stuhisë

Dua ta kaloj detin

Ato male t’i kapërcej

E të bie aty ku je

Ku je vetëm ti

E ti

Stuhi

Mos harro

Se falë teje

Të njoha…

Stuhi.

/QendraPress/