Çaste poetike me poeten;-Miradie Zymberi AVDULLAHI

Dua të kthehem

———————-

Iku jeta,

larg nga ti. atdhe…

Iku si ujë nën urë.

Kur erdha këtu,

për herë të parë,

isha e re, me ëndrra në sy,

me lëkurën e lëmuar si mollë.

​Sot…

sot do kthehem te ti.

​Flokët m’i leu kurbeti

me harresë e bardhësi,

mbi ballë më ka mbledhur rrudha,

udhë pas udhe,

vit pas viti.

​Erdha e re,

dhe do kthehem e lodhur.

Krahët nuk bajnë si dikur,

hapat i kam të rëndë,

forca po më liget…

​Por dhe se trupi m’u plak rrugëve të botës,

zemra m’u bë më e madhe.

Ajo mbeti e jotja, e paprekur,

e mbushur plot me dashuri,

ashtu si ditën që të lashë.

​Sa net kam fjetur me ty në mendje!

Sa herë më ka marrë malli

për erën e dheut tënd pas shiut,

për pragun e shtëpisë,

për ujin e ftohtë të kroit.

​Tani do të vij.

Nuk dua asgjë me vete,

asgjë nga kjo botë e huaj

që shkëlqen e nuk të ngroh.

Do sjell vetëm veten,

këtë shpirt kurbetqareje

që kurrë larg teje,

s’gjeti rehati.

​Më hap krahët, o atdhe!

Më prano ashtu siç jam:

pa forcë në duar,

me rrudha në fytyrë,

por me një dashuri

që as vdekja nuk e fik.

​Do kthehem në shtëpi…

të gjej qetësinë.

/QendraPress/