Çaste poetike me poeten;-Xhuli SPAHIU

Një Maji

———————-

Në mëngjesin që zgjohet pa zhurmë,

rrugët mbajnë aromë buke dhe shprese,

dritaret hapen si sy të rinj

që kërkojnë dritën, jo vetëm diellin.

Një flamur lëkundet në ajër të butë,

jo si kujtim i largët,

por si një frymëmarrje që vazhdon,

një rrahje zemre që s’ka mësuar të heshtë.

Duart që dje ishin të lodhura,

sot flasin pa fjalë,

në vijat e tyre lexon histori

që nuk shkruhen në libra.

Qyteti ecën ngadalë, por i sigurt,

mbi asfaltin që njeh hapa të rëndë,

por edhe ëndrra të lehta

që s’pranojnë të mbeten në hije.

Një Maji nuk është vetëm një datë,

është një kujtesë që troket butë:

se dinjiteti nuk kërkon zë të lartë,

por njerëz që nuk harrojnë të qëndrojnë.

Dhe në fund të ditës,

kur dielli ulet pa dramë,

mbetet një ndjenjë e thjeshtë

se edhe nesër mund të jetë më drejt.

/QendraPress/