Çaste poetike me poetin ;-Fatmir TERZIU

FLAMURI IM!

————————-

Më bëj emblemën tënde,

duke më mbështjellur me frymëzim

mblidhmi ngjyrat më të mira

le të shihen

përmes veprave dhe vargjeve të mia.

Më bëj molekulën tënde, Flamuri im

më lart nga shtyllat e Babilonisë,

më shpurpurit me valëvitjen tënde me qëllim,

jam shpirti yt,

palitja e erës që përgjithmonë zgjat.

Më bëj himnin tënd

me të vërtetën mbi fjalë që duken aq të qarta

më këndo me zë të lartë dhe të vërtetë që merr dhenë,

këndo gjithmonë për të gjithë për të dëgjuar:

“Duaje Atdhenë, si shqipja folenë!”

Më bëj besimin tënd,

premtimin e strukur memorjeve të stërgjyshërve

bashkërisht të mbajmë gjithmonë

Emrin e pavdekshëm, të shkruar me ar,

m’a shkruaj me zemër e bardhësi atje lart:

“Jam krenar që jam Shqiptar!”

Më bëj palë me dashurinë tënde

strehëza ku nuk dallohet nata dhe dita

një strehë e sigurt për t’u kthyer mbi vargjet e një kënge

me fatin më të Shenjtë të arbërorit u rrita.

Ose thjesht …

Më bëj dikush …, thjesht Njeri

të të meritoj të më mbash në gji …

Kështu që të paktën e di që unë ekzistoj

më bëj një dikë të thjeshtë në jetën tënde,

më bëj pjesë e Hymnit, pjesë e kësaj kënge,

jo vetëm një emër në një listë të harruar,

nga rrënjët Ilire, në atë mrekulli, mbi atë truall,

më zgjo me ninullën e nënës sime të shtrenjtë

edhe pse jam i mërguar!

/QendraPress/