Çaste poetike me poeten;-Mimoza Maria AJDHOMI

PËRLOTEM

——————–

Përlotem,

për njerëzit e dashur që ikën ndër vite

dhe s’munda t’i mbaja dot pranë,

për puthjet që s’i dhashë dot të gjitha,

për fjalët që dot nuk u thanë!

Përlotem,

kur shoh lotin që i rrjedh dikujt,

që ndeshet me vdekjen përballë,

për një nënë të zhuritur nga dhimbja,

që birin e ikur kujton me mall!

Përlotem,

për ëndrrat e mia rinore,

ato që u “mbytën” në lumë,

do të doja më shumë ushqim shpirti,

do te doja të dija më shume!

Përlotem,

kur fjala ime s’gjen zë,

kur heshtja bëhet më e rëndë se nata,

kur në cep të syrit rri një det i fshehtë,

që s’guxon të derdhë valët e gjata!

Përlotem,

por në çdo lot ka një dritë të vogël,

një shpresë që kurrë nuk dorëzohet,

përlotem por mbetem në këmbë,

se çdo minutë duhet të jetohet!

/QendraPress/