Çaste poetike me poeten;-Fatmira LIMANI

Me prane lumit jemi!

———————————–

Me lumin kemi ngjashmeri.

Rrugen qe pershkojme….

Permes qetesise dhe dallgeve.

Diku eshte nje prite,ku ndalon.

Ne nje mot te keq,si ky qe shohe sot.

Ku shiu e bresheri mbi kurriz rendon.

Dallget e lumit vershojne,rruga vazhdon.

Ne det, ne oqean,qetesia mbreteron.

Sa here njerezit mendojne e renkojne.

Kur mbi kurriz,pesha e jetes rendon.

Me vuajtje,lodhje e stermundim.

Si lumi ne det e oqean,paqe e qetesi kerkon.

Lumi dhe njerezit,asnjehere te qete…

Dallget e lumit,e dallget e jetes.

Nuk kan te ndaluar ne kohe te vertete.

Qetesia per to mbreteron,kur me ,nuk vershojne.

/QendraPress/