Çaste poetike me poeten;-Asje MULGECI

BANU Ç’KA T’DUESH

—————————-

Ani shko tash,

banu ç’ka t’duesh përgjumjes tande,

harrim, zjerm i shkimun, hi i squllët, i yti trishtim.

Puthj’e rreshkun n’buzë,

pikëlz vese para diellit,

shuemje shprese,

ofshamë therse e ngurtë muze.

N’dasht pse hijes tande hiqesh zvarrë,

honesh të diellta tue m’lypë si i marrë,

dikur gjarpnoja ngat teje, gacë, flakë e valë.

Oh, “ç’përdhunë” ndjenje, humbje kujtese…

e tash, zhgalitu vrajash t’shpirtit,

si gurtë shpateve

n’rreknim,

pra, banu çka t’duesh,

veç, un e ti, s’mundesh m’u ba ma…

dashninë rrëshqite duersh.

N’llurbë bore s’ndizet zjarrmi i dashnisë,

eshkë e unur i kishe n’dorë,

zunë ndryshk,

tashma teje edhe verave bien borë

E dij, nji ditë ke me kujtue kunorën lidhë qiejsh,

ke me i numrue fluturat e shkueme…

gazin mjaltë, mpiksun n’sy,

n’pulitje drithmash, tue dashtë me i rindezë çastet përvluese,

tash, t’rrinë palue akull nënkresës, murosë n’ty!

/QendraPress/