Çaste poetike me poetin;-Urim MEZINI

TË LUTEM MOS NDRYSHO!

————————————

Mos ndrysho të lutem, qëndro si je!

Dritë, që shkëlqen agimit të praruar

Ninullë që edhe heshtjen e vë të fle

Shpirtit forcën kur ishte duke lotuar.

Në ty, gjeta strehën e dëshiruar

Si lule çele në shi, diell, e në dëborë

Fjalë që i mungon çdo libri të shkruar

Premtimi që kurrë s’kërkoi kurorë.

Unë do të dua, sa të kem jetë

Për atë që je dhe atë që ke treguar

Për shpirtin dhe dritën e vërtetë

Për dashurinë e pastër që m’ke dhuruar.

Ndjenja jote s’pati kurrë të ftohtë

Në të gjitha ditët e netët që shkuan

Si paqe në shpirt, buzëqeshjen të ngrohtë

Më ndenje në krah, në dallgët që kaluam

/QendraPress/