Çaste poetike me poeten;-Shpresa Fundo GJERGJI

I FALEM DRITËS

—————————

Vështroj brenda shpirtit e meditoj…

Jam robi yt, të falem o dritë e diellit!

E thellë kjo frymarrje, një mrekulli,

Vetëdija shpirtërore që të ngre drejt qiellit!

Qëndroj e heshtur në përsiatjen time!

Paqen shijoj e mbushem me dritë!

Aty ku me mijëra grimca bashkohen,

Unë hulumtoj dhe zbuloj bukuritë.

Kjo dritë që universin e ushqen,

Ky diell që ndriçon çdo shteg të udhëtimit,

Është drita që si rob i falem

Është shtegu i shpëtimit…

Hap krahët e brenda shpirtit tim të gjej…

Të falem thellë o dritë e mrekulluar…

Frymëmarrje që mbush qenësinë time,

Gjithçka që s’ka të mbaruar!

/QendraPress/