Çaste poetike me poetin;-Rizah RESHANI

NATA E POETIT

————————–

Nata përtyp mendimet

për ditën që mbeti mbrapa

Yjet nisin shkëlqimet

Dhe Hëna ndrin truparta.

Terri kur bie mbi korijet e fjetura

Unë nxjerri mjaltin e fjalëve

I shtrydhi ato si të jenë petka

Si era që shkund aromën e petaleve.

Përpiqem gjunjazi të dal në breg

Si i plagosuri nga valët në det

Por diçka shpirtin ma djeg

Një metaforë më duket e pajetë.

Ëndrra më zhduket në mëngjes

Si një fjollëz reje para shiut

Dhe poezia më del si me vesē

Si shpirti njomzak i të riut

/QendraPress/