Çaste poetike me poetin;-Sahit F, OSMANI

NISU!

————————

Nisu, zog i qëndresës,

drejt horizonteve të diturisë,

qiellori ynë me pendë të arta!

Merr guximin — mos iu tremb stuhisë;

shih, të gjithë jemi mbledhur rreth teje.

S’ka kufi për fluturimin tënd:

as shiu, as breshëri,

as bora, as ngrica,

as dielli verbues

që derdh zjarrin e vet

mbi gjëmimin e vetëtimave.

Nisu!

Si dikur, kur ngadhënjeje mbi beteja,

mbi krahët e tu, në faqet e kohës,

marshonin brezat —

me ëndrra në sy

dhe lirinë të ndezur në zemër.

U bëre qëndresë legjendare,

me plagë të hapura mbi krahë;

por, me dashurinë tonë për lirinë,

prekëm majat më të larta

dhe mësuam të mos përkulemi.

Nga fluturimi yt

mësuam emrin e shpresës;

nga rëniet e tua —

si ngrihet përsëri njeriu.

Na fale zërin

kur heshtja rëndonte mbi ne;

na fale dritën

kur errësira kërkonte fron.

Nisu!

Ti kurrë nuk e ndale fluturimin.

Në sqep mbajte cicërimën,

fjalën e lirë,

zërin që nuk pranon të heshtë.

Dhe sot,

s’ka më kohë për të pritur.

Nisu!

Bubullojnë horizontet,

dridhen retë përtej maleve.

Hapi krahët, zog i qëndresës —

se rruga jote

nis përtej frikës.

Zogu ynë,

fluturo!

Lëre erën të të ndjekë,

lëre dritën të të prijë,

lëre këngën tënde

të zgjojë horizontet.

Fluturo!

Qielli është i yti.

/QendraPress/