Çaste poetike me poeten;-Bruna Gjoni PERVATHI

Randesë

——————–

Mbi shpinën teme e ngrita nji qytet të madh,

me rrugë që s’më njohin,

me njerëz që përtypin frikëna,

me kryqëzime ku semaforët kanë veç dy ngjyra:

bardh e zi.

Me shëtitore ku sheh rrallë e ma rrallë gra shtatzana..

Me drita që verbojnë pemët e shkunduna prej ikjeve.

Qyteti jem s’asht hala në hartë.

Prej tana degëzimeve

ndigjoj za zogjsh

q’gugojnë nën re të hirta.

Shoh kalimtarë të përgjumun.

N’krahnor kam vorrin e nanës

qi m’ka dekë e re,

e mbi atë dhimbje

kam ndërtue ura të bardha si bora,

me pritë t’ardhunit e t’ikun,

q’ mue mos me m’plakë vetmia herët.

Qyteti jem asht nji pikë e kuqe

e rrethueme me mall,

….me diell…q’nuk shuhen prej kohës.

E nthemelet e tij jam unë,

…..grueja …

q’dikur mbante veç veten.

/QendraPress/