Çaste poetike me poeten;-Elvira ZENELI

Drita e së Ardhmes

——————————–

Në sytë e mi ju rriteni çdo ditë si dritë pranvere,

sa herë hapni dyert e klasës me ëndrra në duar.

Kur largoheni bashkë drejt shtëpive të qeshura,

zemra ime mbushet mall e heshtje pa fjalë.

Ju më mësoni kodin e lashtë të jetës,

si preket gëzimi në majat më të larta.

Me ju çelin lulet në çdo stinë të zemrës,

dhe shpirti im bëhet shqiponjë në kaltërsinë e hapur.

Në sytë tuaj të etur për dije e për dritë,

shoh të nesërmen që troket më e bukur.

Mes buzëqeshjeve tuaja lind e ardhmja e ndritur,

ëndrra që rritet vit pas viti si agim.

Me ju jetoj të sotmen dhe shpresën e së ardhmes,

mosha juaj është lulja më e bukur e jetës.

Ju jeni petale që nuk vyshken kurrë,

rreze drite që më falin përherë lumturi.

Dhe librat bëhen ura të mëdha mes nesh,

ku ecim së bashku pa u lodhur kurrë.

Tek ju rritem edhe unë çdo ditë më shumë,

si zjarr i ngrohtë që mban shpirtin gjallë.

/QendraPress/