Çaste poetike me poeten kroate;-Jasna GUGIÇ

TI JE RRUGA IME

—————————–

Shumë shpesh qëndroj

dhe thjesht të shikoj

në heshtjen e tempujve të jetës,

ndërsa ti bekon gjithçka që shtrihet para meje

dhe pastron shtigjet që unë eci

shtigjet që dikur nuk të çonin askund

ndërsa lutjet e tua

hedhin dritën e tyre mbi fytyrën time.

Dhe kur mendoj se je larg,

i fshehur në dhoma përtej mundësive të mia,

ende e ndiej shikimin tënd

midis një turme

milionash.

Shumë shpesh ndalem,

duke u pyetur se në fund të cilës rrugë

po më pret.

Dhe gjithmonë, e gjej veten duke u kthyer

vite e vite në të kaluarën,

edhe një herë, dhe pastaj përsëri,

duke falënderuar Zotin

për praninë tënde.

Sepse ti je fati im.

Dhe ti do të jesh aty

në fund të çdo rruge që marr,

duke mbledhur çdo buzëqeshje,

çdo lot,

çdo lutje të pëshpëritur.

Shumë shpesh të shikoj

të humbur në mendime,

sikur diku thellë brenda

ti mban në heshtje

të gjitha barrët e jetës sate.

Shumë shpesh qëndroj dhe

pres buzëqeshjen tënde,

që e qeshura jote të tingëllojë

e qartë, e ngrohtë dhe e lirë

vetëm që të di

se je e lumtur.

/QendraPress/