Çaste poetike me poeten;-Lavdije Hoti BUÇAJ

NËNË BEKIMI IM I HESHTUR

——————————————–

Në heshtje rritet dashuria e saj,

si rrezja e diellit mbi një botë pa faj.

S’ka nevojë për fjalë të mëdha, as për duartrokitje,

thjesht ajo është me zemrën plot pritje.

Në sytë e saj lexon lutje dhe shpresë,

çdo rrudhë e saj një histori,

buzëqeshja e saj është premtim.

Kur bota me lodh dhe rrugët me bëhen pa emër,

zëri i nënës më kthen si valë, drejtë brigjeve të zemrës.

Çdo bekim që mē ndjek, ka dorën tënde.

Në çdo hap që s’kam rënë ka lutjen tënde

Në heshtjen e ëndrrave, më rrëfen kujtime,

më buzëqeshjen tënde plot dritē,

qe nuk harrohet kurrë.

Je dritë e fshehur në rrugën e jetës,

je yll që shëndrit kur nata mbretëron.

Në çdo hap je mbështetja ime,

në çdo frymë, përjetësisht je pranë.

/QendraPress/