Çaste poetike me poeten;-Mirushe H MUSA

Në shtratin e Vargjeve

—————————–

Sa herë shpalos kujtimet kohërave të vjetra,

Hëna bie në gjumë, më lë nga një sekret.

Zemra në kraharor dridhet si kitarë pa tela.

Në kornizën e fotografisë ti nis e buzëqesh.

Mbremjeve, kur qyteti fle, bie në qetësi,

Shiu përkëdhel hapat që bashkë i lamë.

Koha më kthen mbrapa në atë vallëzim je ti,

Nën qiellin që flakëronte si një vullkan.

Kur rrezet e agimit puthin valën e lumit,

Me çojnë te shkëmbi i vjetër, ti je ulur ,

Kur ndizen rrufetë, shiu bie me zhurmë,

Udhëve ndjej hapat tu dhe shoh gjurmë.

Më hapen portat e shpirtit si harmonikë,

Dorën e vë ne kraharor për një moment.

Ti zgjohesh mendimeve të mia ecën e shetit,

Dhe mbishkrimeve që lamë si testament.

Sa here preku tastet e bardha të pianos,

Fillon ai tingulli i lehtë në pentagram.

Kujtoj buzëqeshjet tua të mbremjes,

Dhe shiun që pikturonte diçka në xham .

Nuk te braktisa kurrë ,premtimin e mbajta

Ashtu si të thash ,nën kraharor ke vend.

Shtratin e dashurisë me vargje të shtrova,

Sa e sa herë e qendisa rimave me penë.

/QendraPress/