Çaste poetike me poeten :-Vilma NIKA

Arbëreshë e bukur

——————————–

E ëmbël si qumështi i nënës

belbëzuar në tingujt e parë,

gjuhë shqipe që nga lindja e hënës

e ndritur e gdhëndur në ar.

Gjuhë që e thurën shqiponjat

foleve në kreshta dhe gurë.

skëterrë u turrën ulkonjat

ta shuajnë nuk mundën dot kurrë.

Ndërruan motmote dhe shekuj

u kryqën u nxinë dhe u vranë.

Thesar thellë zemrës pa prekur

u rujt në gjakun Shqipëtar.

Sot kur po e shoh si rrjedhohem

me gjyshër, stërgjyshër e shkuar.

Gufosem, krenohem, mallohem

hedh shtat mbi rrënjët thelluar.

Të dua gjuha ime fisnike

në zemër kapluar sa dete.

Në ike mërzitur në mërgime

arbëreshë e bukur prap mbete.

Të flas, të falem, të lutem

mbi tuat qepalla t’pushoj.

Adhuroj gjuhën time të bukur

në botë nuk ka kësisoj.

/QendraPress/