E shtuna  poetike me poeten;-Migel FLOR

Vetmia

————————-

Hëna e pabërë vuan

rilindjen e saj,

dhe gjysma e ngrënë

pret, si në faj…

Koha s’njeh përkulje

mbi veten,

dhe në lakun e ngushtë

mëkatet treten…

Pasionet janë valëza,

si kokrrizat e rërës

në filigram i shkojnë

te syri i gjilpërës…

Një qerpik drite

është edhe një fluturim,

por edhe vesë loti

më shumë se shikim…

Isoja një delfinëshë zëri

tirret lëmsh në grykë

ndaj simfonia e tyre

sjell ndjesive tjetër muzikë…

Një mesnatë iku, tjetra erdhi,

e harkoi përsëri një lak

pritja hodhi myshkun jeshil

dhe kurrë s’kërkoi shkak

Vetmia s’është mjerim,

edhe pse digjet e bëhet hi

është një dashuri e thinjur

që rrallë lotin e derdh në shi…

Migel Flor

/QendraPress/