Fryma poetike e së dielës me poeten;-Migel FLOR

DALLËNDYSHJA ÇAME

———————————-

Nga qielli i ftohtë

ikin dallëndyshet

në vjeshtë

dhe humbin si pika

mes resh.

Me gërshërën e bishtit

presin qiellin prej basme,

e palosin në krahë

dhe e qepin tumane.

Mbledhin kokrra ulliri

nëpër ajër rreth diellit,

pinë qumështin e reve

nga gjiri i qiellit.

E imja

dallëndyshe çame,

gushekuqe,

bishtprerë,

vishi prap tumanet

dhe nisu mbi erë.

Poshtë saj

lumi i bardhë

rrëshqet nëpër qiell

kërkon shtratin e vet

atje lart mbi diell.

Ndërtoi folenë

një parajsë reje

me fijet e dritës

dhe me pupla mjegulle.

Iku për paqe,

për të ngrohtën botë;

mes nesh kishte ftohtë,

ajo kish’ shumë ftohtë.

Fluturoi fatprerë

larg, deri atje

ku qielli

nuk çahej

nga asnjë rrufe.

Migel Flor

29.9.2026

/QendraPress/