Fryma poetike e së dielës me poetin:-Lulzim HAJDARI

Koha, tranzicioni dhe unë

————————————

Në shesh nuk dola vetëm unë

Dolën dhe hijet e viteve të mia,

Që rrinë t’shtypura nën thundrën e pushteteve

Si fletët e librit të keqtrajtuar dhe të nxira.

Qytetet gumëzhinjë këto ditë

Si pleqët e moqëm që mbajnë mend çdo kohë,

Mes paqes po lutem rrugëve, për pak dinjitet

Por arena politike s’më dëgjon.

Disa thonë që jam i zemëruar

Shumë të tjerë shpresë e vonuar,

Por ndoshta më trazoi legjenda e Mujos

Ose e Skëndërbeut me thuprat bashkuar.

Në dritaret atje lart nga froni i përdhosur

Pas t’çames së perdeve të kushtueshme të dritës,

Dikush numëron turmën

Si mizat në kërcurin e kalbur të pishës.

Kurse këtu poshtë në trotuar

Unë dhe shumë të tjerë numëronim vitet,

Dhe shifrat nuk përputheshin

Me premtimet e bëra nga të babëziturit!..

Natë, sheshi gumëzhin zëra lutës për drejtësi

Sepse t’pakënaqurit, të shkelurit nuk janë vetëm numra,

Ndonjëherë ato janë pasqyra

Pasqyrat që mundohen ti thyejnë.

Dhe frika më e madhe e një epoke,

Nuk është zëri që ngrihet

Por çasti kur pasqyra

Nuk pranon më të gënjej!.

/QendraPress/