Pyetjes të ‘’QendraPress’’it  çka prisni nga viti 2026 ?,I përgjigjet Agnesa Thaçi KUREJSHI, e  shkencave juridike.

Çfarë presim nga 2026 Viti që erdh, nuk përfaqëson thjesht një vijimësi kalendarike, por një prag reflektimi dhe përgjegjësie, një moment kur qyteti përballet me vetveten, me kujtesën e tij dhe me të ardhmen që synon të ndërtojë. Është një vit që kërkon më shumë se menaxhim të përditshëm, kërkon vetëdije, guxim dhe aftësi për të dëgjuar zërin e atyre që e jetojnë qytetin çdo ditë. 2026 duhet të shënojë një çarje të qartë me rutinën e zakonshme dhe të hapë një kapitull të ri, ku politikat dhe vendimet lindin nga realiteti i përditshëm i qytetarit të Prizrenit: nga rrugët e vjetra që mbajnë histori, nga lagjet që kërkojnë dinjitet, nga të rinjtë që kërkojnë arsye për të qëndruar dhe për të ndërtuar jetën e tyre këtu. Në këtë vit, subjekti kryesor i zhvillimit nuk duhet të jetë dokumenti apo projekti, por njeriu – qytetari si bartës i kujtesës, i shpresës dhe i së ardhmes së këtij qyteti. Ekonomia lokale duhet të kuptohet jo si statistikë apo bilanc numerik, por si një marrëdhënie e gjallë mes punës, kreativitetit dhe identitetit urban. Bizneset e vogla, artizanati, turizmi kulturor duhet të shihen si burime të vlerës që krijohet dhe mbetet brenda qytetit, duke forcuar lidhjen mes zhvillimit ekonomik dhe identitetit të Prizrenit. Ekonomikisht, 2026 duhet të shënojë një zhvendosje të qartë nga varësia tradicionale ndaj konsumit dhe diasporës drejt krijimit të vlerës së shtuar lokale. Kjo arrihet përmes mbështetjes së ndërmarrësisë, nxitjes së ekonomisë artizanale dhe shfrytëzimit të qëndrueshëm të trashëgimisë kulturore dhe natyrore të qytetit. Subjektet ekonomike lokale duhet të përfshihen më aktivisht në proceset zhvillimore, jo vetëm si përfitues, por si partnerë strategjikë në ndërtimin e vizionit afatgjatë të qytetit. Në dimensionin social dhe shëndetësor, 2026 duhet të jetë viti kur shërbimet publike rikthejnë kuptimin e tyre themelor: mbrojtjen e dinjitetit njerëzor dhe zvogëlimin e pabarazive, jo normalizimin e tyre. Ky vit duhet të artikulojë një vetëdije të re institucionale ku pushteti publik nuk është thjesht autoritet, por partner i qytetarit, ku vendimmarrja nuk është teknike por e ndjerë dhe e përbashkët. Nëse 2026 arrin ta realizojë këtë ndryshim, atëherë nuk do të mbahet mend si një vit i zakonshëm, por si momenti kur Prizreni filloi t’a mendojë veten ndryshe – me më shumë ndjeshmëri, më shumë guxim dhe më shumë besim te njeriu dhe te qyteti i tij/QendraPress/.