Çaste poetike me poetin;-Asllan MIFTARI

POEZIA

———————

Poezia është ndjenjë

Realitet

Shpirt i dlirë

Godet ku se pret

Nuk i përulet krimit

As politikës

Nëse je dhe mbret.

Ajo zbret nga Lart

Si diell përvëlues

Djeg pa mëshirë

Flakëron çdo virus.

Por, ajo i thërret paqes

Dhe lumturisë

U këndon atyre

Të atdhedashurisë.

E nëse je kapriçoz

Ajo nuk hesht

Pa rreshtur helmon

Si gjarpëri në vresht.

E nëse je paqësor

Ajo të shtrin dorë

Ka fytyrë kristali

Bardhë si luleborë.

Eh’, ç’nuk është poezia

Ajo bashkon zemra

Por dhe të lëndon

Në ke djallin brenda.

Ajo i këndon paqes

Natyrës e gjithësisë

Atyre që kanë

Ndjenjën e njerëzisë.

Ajo nuk do luftra

As shkencë vrastare

E do të paqtë botën

Si bora përmbi male.

Ajo do lidër

Që i vënë gishtin kokës

Që flakët e luftës

Mos t’i shtrihen botës.

Eh’, ç’nuk është poezia

E pastër si kristali

Sikur t’a ndjenin

Ata që udhëhiqen nga djalli !

./QendraPress/