Çaste poetike me poeten;-Greta Kadare TETA

Pikëllim

———————-

Më pyesin pse shkruaj kaq trisht!?

Këtë skllavëri

nuk e desha

mu ngjit si zgjebja

Edhe në detin e lotëve u mbyta

nuk u la dhimbja

Trishtimi në qelizë me mbiu

kur putha sytë e nënës së vdekur,

ato ,në ikje qanin pa reshtur

Prej atherë, një jetë

Për fat timin

shkula çdo herë nga një copë zemër

E në Sarkofag të gjitha

i kam të mbledhura

Por ti

Provo,

hiqi një shtresë

asaj lëkure të mëndafsht pastaj dëgjo

dëgjo qelizat pa zë i klithin!

Ndaj,

dua të jetë shi,

shumë shi e nata pa hënë, kur të rrëfej

as lotët e as hijen mos ma shihni..

/QendraPress/