Çaste poetike me poeten;-Abide GASHI

KAN SHITUR GOMARËT

———————————

Kanë shitur gomarët,

kanë blerë biçikleta,

e kush ta dijë vallë,

Se ç’u duket vetja!

Teta Olga,

zonjë nga qyteti,

kur zbriste,

në fshat një ditë,

e priste gjithë mileti,

me buzëqeshje ,

e me nderim plot dritë.

Kishte veç një ëndërr ,

në mendjën e saj,

për të bijën ,

të gjente dhëndër,

por me një kusht ,

të prerë gjithnjë,

të ishte qytetar,

dhe të kishte,

titull të lartë me emër.

Me nikoqirët ,

ngrinte kupën,

bisedonte gjatë,

dhe me hare,

ndërsa Meli,

çupa e bukur,

zemrën ia kishte falur ,

një djali ,

nga fshati atje.

Nuk pajtohej ,

e mjera nënë

me zgjedhjen,

e vajzës së saj,

ftonte djem ,

nga diaspora,

me shpresë ,

t’ia ndërronte atë vaj.

Kërkonte një dhëndër,

për burrë përparimtar,

me kostum,

dhe me kollare,

por çdo përpjekje,

s’ i shkonte fare,

e mbetej gazi ,

i lagjes të asaj ane.

Se zemra s’njeh ,

as fshat, as qytet,

as pasuri,

as emër të madh,

kur dashuria,

rrënjë lëshon,

çel si pranvera ,

në çdo livadh.

Meli me djalin ,

i bashkuan zemrat,

i bekoi vetë fati i tyre,

sepse lumturia ,

nuk pyet për adresë,

por për dashurinë ,

që buron nga shpirti i dlirë.

7 Korrik 2026, Mitrovicë

/QendraPress/