Çaste poetike me poeten;-Emine Konushevci DURMISHI

E DUA JETËN

———————

E dua jetën,

me shëndet, me dashuri,

me paqe mes njerëzve,

pa mëri e pa zili.

E dua jetën

dhe dua ta shoh botën,

të ngjitem në majat e bjeshkëve,

të hap krahët drejt qiellit

e zëri im të kumbojë

në të katër anët:

E dua jetën!

Në shtatë pashë thellësi

dua sytë t’i tret

nën kaltërsinë e detit,

margaritarët t’i takoj

e për jetën të flas.

Dua në fushat me lule

dhe në ato me gjemba

të eci me këmbë,

dhimbjes t’i ruhem,

por aromën ta përqafoj.

Pemëve t’u zgjatem

frutin për ta marrë,

e të uriturit, me dorën time,

t’ia jap.

E dua jetën!

Sa ta kem shëndetin,

dua të jetoj:

të shoh, të prek, të ndiej,

të dua e të qesh,

të mbledh kujtime

në sirtarin e kohës.

Nesër, kur të plakem,

dua mendjen ta kem të mbushur

me kujtimet e mbledhura

nga shtigjet e jetës.

E kur hapat të më rëndohen,

dua të kthehem pas

dhe të buzëqesh me kujtimet.

Atëherë, brezit që vjen,

nipave të mi dhe mbesës,

dua t’u them:

Duajeni jetën!

Keni shëndet,

mos i bëni askujt të keqen.

Shikojeni botën me sytë tuaj

dhe ndiqni atë që zemra ju kërkon.

Mos kini frikë nga gjembat—

edhe ata janë pjesë e lules.

Sepse jeta

na jepet vetëm një herë.

Prandaj ju them:

DUAJENI JETËN!

/QendraPress/