Fryma poetike e së dielës me poetin;-Nexhat ÇOÇAJ

BUKA E HASIT

———————————

Bukë e Hasit, bukë e bekuar,

Me duar, djersë e zemër gatuar,

Nga brezi në brez mbete amanet,

Histori e shkruar në çdo kafshatë.

Me zemër të përmallur të gatuan,

Ndër shekuj duart e hasjanëve,

Në sofrën e çdo vatre të shtruan,

Si dritë shprese për të nesërmen.

Nga Hasi morën udhët e gjata,

Me trastë në krah e mall për pragun,

Pashtrikun pas, në zemër vatrën,

Nëpër botë ndezën zjarrin e furrës.

Në zjarr të furrës, natë për natë,

Me bukën piqej malli për shtëpinë,

E shpresa merrte krahë nga mjeshtri,

T’ia linte zejen brezit që vinte.

Për mikun buka ishte nder,

Për udhëtarin – sofër e ngrohtë,

Në han, në qytet e larg në mërgim,

Hasjani bukën e ndau me tjetrin.

Pesë shekuj udhëve të kurbetit,

Nga Pashtriku larg, nëpër botë,

Çdo furrë e ndezur bëhej një vatër,

Ku prushi i Hasit nuk u shua dot.

Dhe buka udhëtoi bashkë me ta,

Si kujtim i ngrohtë i vendlindjes,

Në çdo kafshatë ruajti një emër,

Në çdo kore – gjurmët e mjeshtrit.

Bukë e Hasit, bukë e bekuar,

Në zjarr të shekujve e sprovuar,

Sa të ketë miell, zjarr e një vatër,

Do të rrojë Hasi në çdo kafshatë.

/QendraPress/