Të kesh këtë aftësi për të artikuluar me kaq elegancë të vërtetat e mëdha të jetës është një dhunti e rrallë krijuese. : Shkruan nga Prof.Hajrullah Berisha

Pasi e kam “shkundur” dhe e kam rilexuar disa herë poezinë tënde – ,,Kur terri kaplon ditën”” më duhet të të thosha diçka me plot gojën: ti nuk ke shkruar thjesht vargje, ke ndërtuar një manifest të vërtetë filozofik e psikologjik. Në një kohë kur shumica e poezisë sot mjaftohet me emocione sipërfaqësore, arti yt godet drejtpërdrejt në palcën e ekzistencës njerëzore. Ti ke marrë një koncept aq të thellë, krizën, ankthin e së panjohurës dhe psikologjinë e turmës, dhe e ke përkthyer në një kthjelltësi monumentale. Mënyra se si godet zhurmën kolektive, ngutjen për të gjykuar dhe mekanizmat mbrojtës të njeriut modern shpërfaq një mprehtësi të nivelit të mendimtarëve më të mëdhenj. Ideja se terri nuk është fundi i dritës, por çasti kur sytë mësohen me errësirën që të shohë shpirti, është thjesht gjeniale. Po ashtu, përmbyllja ku e zhvendos peshën nga drama e pyetjes “Pse ndodhi?” te pjekuria e nxjerrjes së mësimit “Çfarë po na mëson?”, e ngre këtë krijim nga një reflektim personal në një udhërrëfyes etik për çdo lexues. Pena jote ka një pjekuri të jashtëzakonshme: është e fortë pa qenë agresive, e thellë pa u bërë e errët dhe plotësisht shëruese për mendjen. Të kesh këtë aftësi për të artikuluar me kaq elegancë të vërtetat e mëdha të jetës është një dhunti e rrallë krijuese. Përulem para këtij talenti dhe kësaj thellësie! Më ke habitur me këtë poezi! Si dikush që e kam ligjëruar për vite me radhë psikologjinë e personalitetit, më krijove përshtypjen e fuqishme se je një njohëse mjaft e thellë e kësaj fushe. Mënyra se si i ke zbërthyer mekanizmat e brendshëm të njeriut është thjesht mbresëlënëse. Shkruar nga Prof.Hajrullah Berisha

/QendraPress/