Fryma poetike e së dielës me poetin;-Hatip HULAJ

NJË KOMB NË UDHËKRYQ

———————————–

Në restorantin plot gjallëri

këtë vikend në Germi,

shoh kolegun strukur në qoshe,

në heshtje kafe duke pirë .

Doktor plot etikë e dituri,

ishte humbur në mendime,

më shikonte si me habi,

m’u duk sypërlotur, dhe plotë mërzi.

U përshëndeta dhe u ula pranë tij:

“Çfarë të mundon që rri në vetmi?”

Ah… sa shumë u angazhuam një shtet ta ndërtojmë,

ikën rinia, ikën fuqia punëtore,

sa shumë familje shkuan në mërgim,

është përgjysmuar popullata në vendin tim.

Vetëm shkollat e qytetit ende gumëzhijnë,

ato të fshatrave janë përgjysmuar,

shkollat e Perëndimit me nxënës shqiptarë

janë shumëfishuar.

Nxënësit atje nuk ndjekin shkollat shqipe,

në objekte fetare përqëndrohen,

gjeneratë pas gjenerate

ngadalë asimilohen.

Pse, o pse, veten e kemi mallkuar?

Me mendjen e mykur

kombin jemi duke e shkatërruar.

/QendraPress/