Fryma poetike me poeten;-Greta Kadare TETA

VETES

———————–

E shihja përhumbur

Në botë të saj keqas strukur

Dhe e pyeta me qesëndi

Më e bukur bota jote apo ti

Ajo m’u kthye buzagas

Kuq e flakë buzët ia pashë

Veten pa tënden botë

Kurrë mos e paç

Unë atë po bëj këtu strukur

Po krijoj hartën e botës sime

Të gjallë pa u zhdukur

Në perëndim të kësaj vjeshte

Në skelet të kësaj gjetheje

Grirë nga hapat e kësaj jete

Jam krejt lëkurëbardhë

Shpirt zogu me krahë kam

Qielli më puth unë lotët lag

Gjinjtë të kolmë prekur rrallë

Kreshtave tè dy kodrinave ngjajnë

Shendin e zemrës sime mbajnë

Në fytyrën grisur keq

Fshihen një mijë ditë rrebesh

Dhe prapë e bukur mbes

Copëza nxirë nën vetull rreth syrit

Pika të dertit aty mbledhur

Syve dritën dot nuk ia heqin

Tej përtej dhembjes shqyer

Dallohen mish e gjakngrirë

Në një trup pikturuar ngjyrë

Endur me të njëjtën shije

Harta e botës sime

Tokë me mijëra ëndërrime

E premtuar prej sa linda

E thërmuar në mijëra cifla

/QendraPress/