Fryma poetike  me poeten;-Barie ÇUPI

Çdreq ironie

—————————-

Shikonte ty dhe dielli zvogëlohej,

si erë e hutimtë bëhej kur vije,

në zjarrin e stisur asnjë gërmë nuk ngrohej,

rutinë e zakonit,ç’dreq ironie.

Fryma e ftohtë puthitej mbi plagë,

mbi grumbuj fjalësh të thëna dikur,

si shkëmb i etur që zhytet në dallgë,

hidh e prit koha,godiste një mur.

Në e don shiun gjurmëve të saj,

s’të shkon kurora që e mbajnë mbretër,

dehur prej bliri,të jesh pasandaj,

mos ia zgjo akujt e botës tjetër.

/QendraPress/