Çaste poetike me poetin:-Xhemajli SHALA
GURI I VATRËS
—————————–
Ku mbeti pragu ku qanë e ku qeshën
Ata që rrugët e botës i tretën
Ku mbetën duart që me mall na veshën
Dhe rrudhat e ballit që treguan jetën
Aty te guri i vjetër i asaj vatre
Fshihet sekreti i parë i njerëzisë
Aty ku buka piqej mes oxhakut
Nën hirin e ngrohtë të dashurisë
Sot kthehem me mendje te ato kodra
Ku era frynte e na shkunte flokët
Ku fëmijëria na iku me lojra
Dhe ku zemra i njohu së pari shokët
O dhe i bekuar o gjak i kulluar
Që rrjedh nëpër dejtë e mi çdo ditë
Edhe pse koha na ka ndryshuar
Ti mbetesh e vetmja e shtrenjta dritë
Më merr kjo malli e më çon te fusha
Ku era e barit të sapokorrur të deh
Ku s’kishte helme e s’kishte gusha
Që sot me forcë këtë botë e mbërthen
Aty te kroi ku shuhej çdo etje
Me ujin e ftohtë që buronte nga mali
Gjej prapë veten pas çdo lloj harrimi
Në këtë udhëkryq ku s’të fal më malli
Po m’i vret sytë ky mermeri i huaj
Ky luksi i ftohtë që s’të jep ngrohtësi
Unë dua të kthehem s’dua më të vuaj
Te shtëpia e vjetër te ajo ngrohtësi
Aty ku oda priste burrat me nder
Ku fjala e dhënë ishte ligj e kusht
Ku miqtë trokisnin në çdo pranverë
Dhe ku bujaria s’kishte asnjë grusht
Sot jemi shpërndarë si zogjtë e malit
Nëpër meridiane nëpër botë të huaj
Por në çdo mall që vinte pa ndalë
Rreh zemra e atdheut për ato troje
O gur i vatrës qëndro i pamposhtur
Dëshmitar i heshtur i një historie
Edhe nëse muret janë të rrënuar
Ti mban mbi vete peshën e kësaj lirie
Unë do vij sërish nuk kam ku të shkoj
Rrënjët më thërrasin dheu më kërkon
Me vargje floriri unë do të të këndoj
Derisa shpirti im lart të fluturon
Se nuk ka kozmos as qiell të nëntë
Që mund ta zëvendësojë atë prag
Aty ku lindi zëri im i shenjtë
Dhe ku çdo plagë m’u bë veç një varg
/QendraPress/
