Çaste poetike me poetin;-Beqir M.CIKAQI

MUNGESË . . .

———————–

Muajt ecin me kohën që po kalon

zemrat e pikëlluara në pafundësi

emri yt në shpirt përherë jehon

mungesa jote ka lënë zbrazësi

Shtëpia s’ka më zërin që e kishte

as gëzimin që dikur e mbushte

në çdo cep n’a del kujtimi për ty

e dhemb shpirti që s’të kem në sy

Mungesa jote e shton mallin pa fund

ike nga kjo botë por jo nga zemrat tona

mbete si plaga që nuk shërohet askund

se dashuria nuk vdes as kur mbyllet jeta

Kot të kërkova cep me cep në oborr

Edhe skutë me skutë nëpër shtëpi

Vetëm kujtimi më përcolli si në kor

Me zhurmën e mungesës për ty

Sa herë dua diçka të të tregoj

më mungon fjala jote dhe prania

e kuptoj se këtu më kot të kërkoj

por nuk do të mungon kurr krenaria

/QendraPress/