Çaste poetike me poetin;-Halit HALITI

BRENDA MEJE RREH SHPRESA

——————————————-

Kam njohur dhimbjen, vetminë

Kam ecur me hapa të lodhur

Me shpresën në shpinë

Duke kërkuar thellë dritën

Sikur një lule që can gurin

Për t’parë përsëri diellin

Edhe atëherë

Kur nata zbret e rëndë

Dhe rruga përpara mjegullohet.

Brenda meje kam shpresën

Ajo rrehë përherë

Si një këngë që s’ka fund

Si një agim

Që sjell mundësi

Për t’filluar një ditë të re.

Mbledh copëza ëndrrash

Që koha m’i shpërndau

Nëpër udhët e dynjasë

I lidh me një fije shprese

Për t’parë shokët e lagjes,mësuesen

Për t’parë gjurmët n’gurë

Sepse ëndërra asnjëherë

Nuk është e humbur

Për sa kohë shpresa jeton

E bashkë me të edhe jeta.

Nata e gjatë

Nuk më mposhti as sonte

Sepse në shpirtin tim

Ka dritë, ka shpresë.

Halit Haliti

/QendraPress/