Çaste poetike me poeten;-Blerina PELLUMBI

Pranverat e zemrës u përlotën

————————————————

Pranverat e zemrës u përlotën

Zvarritur me njeriun si një hije,

Tek kjo botë e çmendur u varrosën,

Ndriçonin aty-këtu hapa shenjtërie.

Zemrat vajtuan për lulekëputurat,

Ato pa shkëlqim, pa ngjyra, pa aromë.

Xhelozuan edhe zambakët, trëndafilat,

Vesa e dhimbjes vaditi barin e njomë.

U fikën sa e sa dritare të shpirtit,

Ligësia si një erë, furtunë vërshoi.

Pranverat e zemrës që kurrë më nuk u çelën,

Si kujtim të bukur, qëndisur syrit, loti i vizatoi….

/QendraPress/