Çaste poetike me poeten;-Linda SHAQIRI

VENDI IM

———————-

Vendi im,

kah po shkon?

Mos më thuaj —

shiko.

Shiko rrugët

ku ikin të rinjtë,

shiko dritaret

që presin kthimin e tyre.

Shiko nënën

që thotë:

“Veç të jetë mirë…”

Shiko babanë

që hesht,

sepse fjalët

nuk ia paguajnë faturat.

Vendi im,

kah po shkon?

Cilin drejtim

po e përqafon epoka jote?

Epokën e premtimeve?

Epokën e ndarjeve?

Apo epokën

ku fjala bëhet vepër?

Populli nuk kërkon shumë.

Kërkon të punojë

pa u përulur.

Të jetojë

pa u frikësuar.

Të flasë

pa u dëgjuar vetëm

kur vjen dita e votës.

Vendi im,

dëgjo.

Kjo nuk është zhurmë.

Është zëri

i atyre që ende besojnë.

Është zëri

i atyre që nuk ikën.

Është zëri

i atyre që duan

ta ndërtojnë të ardhmen

këtu.

Sepse atdheu

nuk mbahet vetëm

me flamuj.

Mbahet me drejtësi.

Me punë.

Me dinjitet.

Me njerëz

që nuk dorëzohen.

Vendi im,

mos na kërko vetëm besim.

Na jep arsye të besojmë.

Mos na premto nesër.

Ndërtoje sot.

Mos na thuaj

se gjithçka do të bëhet mirë.

Bëje mirë.

Sepse rruga jote

është rruga jonë.

Dhe kjo epokë

nuk po pret një tjetër premtim.

Po pret

një kthesë.

Vendi im,

kah po shkon?

Nëse ke guxim,

ec përpara.

Nëse ke drejtësi,

mos u kthe prapa.

Nëse ke popullin,

mos e harro.

Sepse një vend

nuk bëhet i madh

kur flitet shumë për të.

Bëhet i madh

kur njerëzit e tij

kanë arsye

/QendraPress/