Çaste poetike me poeten:-Blerta BASHA

Shpirtin e kam sa qielli.

———————————–

Shpirtin e kam sa qielli me yjet ndezur,

ku heshtja merr formë drite dhe flakë,

në rrënjët e tij kam gërshetuar paqen,

si lumë i qetë që s’ka kurrë mëkat.

Dashuria rrjedh si ujëvarë ylberësh,

që thyen errësirën në mijëra ngjyra,

qëndisur me fijet e arta të zemrës,

ku çdo plagë kthehet në dritë të vyera.

Shpirtin e kam sa globi që rrotullohet,

me stuhitë që përplasen e prapë shuhen,

në fletët e qiellit kam shkruar mirësinë,

që edhe plagët e botës të mos rrudhen.

Njerëzinë dua ta ngroh si rrezet e diellit,

kur zbret mbi tokë pa kërkuar asgjë,

e botën ta mbuloj me dritë të hënës,

që nata të mos jetë kurrë e vetme më.

Shpirtin e kam shtruar me petale trëndafili,

që digjen ngadalë në aromë dashurie,

sepse njeriu s’është veç frymë që kalon,

por univers që fshihet në heshtje hyjnore

/QendraPress/