Çaste poetike me poeten:-Donika Stasa DOMI

Mos ik

————————

Mos shko nëpër ato shtigje

ku tretet edhe udha e dritës,

se edhe nëse të kërkoj një ditë,

diku do të ketë mbuluar

hija e harrimit.

Dhe në iksh nëpër natë

e gjurmët t’i fshehësh

nëpër palat e mjegullave,

asnjë yll s’do ta ndriçojë errësirën

që kapet si ventuzë

edhe në skutat më të thella të shpirtit.

Mos ik!

E stinët të mi marrësh me vete.

Nuk më duhet vetëm vjeshta e tretë,

ajo që m’kujton copëra të grisura

nga ditaret e jetës,

që u shkundën si gjethe nëntori

e u fshinë përgjithmonë.

Dashuria,

një pikturë me fytyrën e diellit,

mijëra rreze ia kryqëzojnë shpirtin

e ndezin gjuhë zjarresh

ku lindin vullkanet.

Mos ik,

se mungesa do të veshë

të hirtën e muzgut

e agimet

do të ngurrojnë të zbresin dritë.

/QendraPress/