Çaste poetike me poeten;- Remzie Raci REXHBOGAJ

GjYSMA IME NË KALTËRSINË E QIELLIT

——————————————–

E dua kaltërsinë e qiellit

Sepse atje jeton gjysma ime

Në çdo çast e mbaj në kujtime

Mjafton ta ndiej frymën e ajrit

Që vjen bashkë me rrezet e diellit

Sytë ndalen në një cep të qiellit

Dhe mbushen me lot të heshtur

Bashkë me lotët e zanave

Pres Engjëllin që zbret ngadalë

I mbështjellë me ngjyrat e ylberit

Ajo vjen si një hyjni e mirë

Si shembull drite e njerëzie

Me aromën e luleblirit

Dhe petalet e trëndafilit

Vjen me flladin e mëngjesit

Rrëshqet lehtë nëpër venat e mia

Buzëqesh ashtu si dikur

Pastaj kthehet përsëri

Në përjetësinë e saj hyjnore

Kur nata ndizet nga drita e Hënës

Qielli puth tokën në heshtje

Zemra e zanës mbushet me mall

Një ofshamë e thellë

Prek skajet e botës

Ndërsa unë mbetem duke

Vështruar lart

Aty ku kaltërsia ruan kujtimet

Dashurinë dhe shpirtin e saj.

/QendraPress/