Çaste poetike me poeten;- Shqipojna Arshi VEIZAJ  

Ndjejn e zhgënjyer

——————————–

Pse e dashur rrugës kur kalon

Me ata sy qortues, mua më vështron.

Mos vall kjo dashurija ime

Ndoshta s’të mjafton?

Të lutem pra më thuaj. Pse ç’të mundon??

Shpirtin e Besar pse e hidheron.

Dhe ja si cdo dit tjeter

Sërisht në rrug të shoh

Tek ecën e vetmuar. e pikelluar si gjithmon

Të të them nje fjal.

Me sy të them ndal.

Por ti s’më dëgjon

Ecen sërisht ngadal

Me veshtrim të hidhur atje diku larg!

Më von për ty dëgjova

Mijra fjal, që shpirtin e harruar.

e bën të ndjej mall.

Jam nisur për tek ty

Të të kërkoj ndjes

Mallkova keqbërësit dhe ty të dhash të drejt,

Me lot në sy më the të besoj…..

Por buzet s’than asnje fjal

Zemra s’diti të dashuroj

Pershperitjet për ty, ende rrugën se kan ndal.

Por si besimtar i zhgënjyer

Thon ajo s’eshte me vajz

Padrejtesira mbizotëron fjal pa mëshirë

Mbi tupin tënd sundojn

Pa e ditur se si. Se ç’vajz po shkaterrojn…

Me dit të tera prisja

Nga ti të dëgjoja nje fjal

Më fal i thash vetes,

Pritja paska qen e kot

S’ishte dashuria jote????

për mua u bë helem më i fort

ZE lutem për ty, zemër e zhgenjyer

Her tjeter mos gabo

/QendraPress/