Çaste poetike me poeten;-Zamira HAJDARI

Fjalë…

——————–

Fjalë kaotike, të shpërbëra,

janë mbledhur në syrin e ciklonit,

gati të shpërthejnë,

ashtu rrëmujshëm,

të më rrëmbejnë,

të shpërbëjnë qenien time.

Deti i fjalëve nuk e njeh zbaticën.

Sulmojnë e sulmojnë fuqishëm.

Cunam lotësh, tornado dhimbjesh,

përplasen mbi gjoksin tim,

më hakërrohen,

urrejtshëm,kërkojnë fajtorin te unë.

Unë jam bregu.

Herë i fuqishëm si shkëmbinjtë e Jonit,

herë i brishtë si ranorët e Adriatikut.

I lejoj të më godasin,

të tretem në dhimbje…

E ndoshta trupi im

shndërrohet në bosht,

ku fjalët rrëmujë

të mblidhen

e të marrin kuptim…

/QendraPress/