Çaste poetike me poetin;-Petrit BEQIRI

Shtëpia e vjetër

————————–

Në monopat të shtëpisë,

rrudha në gjurmët e mia,

më qan një degë e hardhisë,

kokrrat shkundur te qershia.

Kroi i vjetër, që është tharë,

shtrydhet, të nxjerrë një pikë,

pret bucela, si gjinkallë,

vë buzët, të marrë pak shpirt!

Nuk më pret nëna te porta,

krahëhapur, si dikur,

djegur postiqet e ngrohta,

si lëkurë, varur në mur!

Babai, heshtur te pezulet,

kuvendon e flet me zogjtë,

erë e ndarjes pjalmon lulet,

që të mbajnë shumë ftonjtë!

**************************

O shtëpi, ”me flokë të prishur”,

të gjeta, qava me ligje,

ne sergjen të boshatisur,

poezinë si bukëfiqe!

/QendraPress/