Çaste poetike me poeten; Marigona ZEKAJ

Veç për ta gjetur fundin

————————————-

Njeriu buzëqesh,

ecën me pikat e shpresës

mes dhimbjes pa mbarim,

mbledh copat e jetës

në heshtje, me ngushëllim.

Sa herë thua: “Jetë e lehtë”,

e nata prapë të pret.

Jeta të mëson të durosh,

të qash e të presësh,

derisa një ditë të pyet

“A thua, sa do të zgjasësh?”

Por ndoshta fundi s’është

aji që shpirti e kërkon,

ndoshta është veç një dorë e ngrohtë

qe ty të shpëton.

/QendraPress/