E mërkura poetike me poeten:-Abide GASHI

AJO MË LEXON ZEMRËN

———————————-

Ime bijë nuk pyet,

Nënë, si je sot?

Se përgjigjen e gjen ,

në rrahjet e zemrës sime,

mjafton një vështrim,

i saj i ngrohtë,

Dhe tretet çdo plagë e heshtur ,

dhe çdo dhimbje.

Nuk pyet si ndihem,

Sepse shpirtin tim,

e ndjen pa fjalë

si puhizë Pranvere,

më prek me dashuri,

e ma mbush zemrën,

me dritë e mall.

Nuk pyet nëse e dua,

se dashuria ime ,

nuk matet me zë,

ajo është fryma ime,

ëndrra ime,

lulja më e bukur,

që më fali kjo jetë.

Veç më buzëqeshë,

e më sheh në sy,

e aty e lexon,

gjithë botën time.

Në atë buzëqeshje ,

gjej paqen e shpirtit,

dhe bekimin më të madh,

që ka një nënë.

Ah, sikur të gjitha dashuritë,

të flisnin me zemër ,

e jo me fjalë,

Bota do të kishte ,

më pak lot,

e më shumë përqafime ,

që nuk kanë mbarim.

Sepse lidhja e nënës ,

me bijën e saj,

është një dritë,

që koha nuk e shuan,

ajo jeton në zemër,

në shpirt e në sy,

Si bekim i Zotit,

i pastër si një burim.

Respekti, dashuria,

dhe mirësia janë thesare,

që s’kanë çmim,

kur njeriu i falë,

me zemër të pastër,

mbetet i pasur në çdo agim.

/QendraPress/