Çaste poetike me poetin;-Afrim PACOLLI

I BURGOSUR

———————

Në lulen e rinisë

I etur për lirin, flamur.

I pa trembur kurr,

Nuk ika nga ideali ,dheu im

Veprova e kerkova,

Organizova,

Ne levizjen studentore

Demostrat,

Te vitit tetdhjetenjë

Ata … na burgosen.

Dhimbjet e turturat deri ne gozhdë

mbi shpinën te versulur

Barbarisht….

Shpresa e qendresa deri në eshtra na shkoi

Por e kishim shpirtin të gurëve,

të alivanosur të rrëzimit, të humbjeve…

Vetedijes te pergjakur.

Duart lidhur fort

me numërimit të kafshatës

copës së bukës racion,

sajuar një eresir e mykur,

Ne çeli.

Tretur dhe ftohur si në borë

I lutem zotit te me marr,

Tejetlartit me duart e tharë t’i ndihmojë

Te goditura me shufra.

Fytyra e prishur e zgjatur

deri në fund të së paprekshmes në asht

Qielli ngopur nga gjunjëzimi i lutjeve

O zot merrma shpirtin.

Hapat nuk ecin lënë gjurmët e regjur,

shkelur nga copa gjaku në çdo…..

Plagë gjakosur rrokullisur kudo,

Po besnikrin për atëdhe nuk e japim.

Po me sytë e prishur në heshtje

E me durim,

U bëftë ky vend…

E ky popull i zoti vetes,

por… mos pastë fytyrën time!

Keshtu të prishur,

Lete sherohet ne liri,

Me flamurin kuq e zi.

A.Pacolli

/QendraPress/