Çaste poetike me poetin:-Hatip HULAJ

JEHONË NGA LUGINA

——————————

Në një luginë të malit tonë,

se ç’mu shfaq një jehonë,

një zë diku më dëfton:

Ti je mësuesi jonë,

ke punuar në vendin tonë.

Dy -tri fjalë kam për t’i thënë,

më vëmendje të më dëgjon,

pasi e di që ti shkruan dhe lexon,

fjalët e popullit mos t’i dëgjon,

për çfarë shkruan,së pari të hulumton.

Të më shkruash për luftën ashtu si ka qenë,

se na jemi popull i turbullt në mend,

ia vemë bishtin atyre që s’kanë,

por edhe ua heqim nëse na konvenon.

Shpesh heroin e bëjmë tradhtar,

të mençurit i themi i marrë,

sipas interesit që kemi përballë.

Këtë mjeshtëri na la komunizmi,

ai që s’është me ne, i kris kurrizi,

atit i vëmë samar,

gomarit i vëmë shalë,

faqeziun e quajmë faqebardhë.

Për interes ,para e pozitë,

nuk lamë gjë pa e shitë

shesim vendin, ndërrojmë fenë,

braktisim prindërit,braktisim atdhenë.

Jo nga dëshira,por skamja dhe varfëria,

paperspektiva dhe papunësia,

kemi politikanë të korruptuar,

që mbajnë vendin të varfëruar.

/QendraPress/