Çaste poetike me poeten;-Leonora N.LOKAJ

Ç’ trajtë jete

———————-

Nuk vritet mendja për kurrgja

Shpirtat zhveshun deri në asht

Veç gjurmë nostalgjish t’ vjetra kanë mbet

Sa për më thanë: “na ishte njëherë…”

Në angështinë e këtij çasti

Unë skllavja e kohës mjerane

Dorën Migjeniane qoj malet t’i shembë

Grushti kthehet pas

Si dielli i pavullnetshëm që bien në tokë

Zemra s’ka mesue më goditë

As me vra

N’ fakt, n’jetën teme nuk kisha mesue hiq kurrgja

N’ fundin e kësaj “komedie”

Nuk ditkam me marrë as frymë

Pasthirrmë mes gërmadhash jam

Mbase duhet të jesh Sfinksi që t’mbijetosh

Përndryshe je hiq kurrgja

Bash kurrgja

Përveç britmë

Ju mund të mendoni që unë jam

Alvaro de Campos, heteronimi i Pessoas

Jo-Jo-Jo-Jo!

Thjesht, jam zhgënjimi i shekullit të ri

Që po vjetrohet duke i dhanë shpirt asgjasë

/QendraPress/