Fryma poetike e së dielës me poeten;- Remzie Raci REXHBOGAJ
DRITARJA QIELLORE RRI HAPUR
———————————————–
Jeta luftonte me vdekjen
Dhe minutat
Nuk e numëronin më kohën
I kishin lënë vendin sekondave
Aty ku çdo rrahje zemre
Ishte një pritje
Mes ikjes dhe kthimit
Lutjet e Engjëllushes
Dukej sikur i priste Perëndia
Me duart e qiellit hapur
Dhe papritur
Nga dritarja qiellore
Shpërthyen rrezet e diellit
Mendoja për ta ndriçuar tokën
Por për ta ngrohur shpirtin
Që po venitej mes dy luleve të beharit
Dhe Zanes së malit
Eh, Engjëllusha jonë
Portën e ke lënë hapur
Për lutjet…
Dhe unë besoj
Se nga ajo portë qiellore
Shkon drejt teje
Edhe malli ynë
Ai mall që na dogji
Sa ishim ende të gjallë
Qepallat e syve të mi
Ende rrinë hapur
Si dritarja jote
Erna
Sikur presin
Një shenjë nga përtej
Dhe shiu
Vazhdon të rrjedhë
Nga i njëjti burim i vjetër
Shtatëvjeçar në dhimbje
Por çuditërisht
I ri në çdo pikë
E bekoj shiun
Kur bie në errësirë
Sepse çdo pikë
Më duket si një lutje
Çdo pikë
Si një lot i qiellit
Çdo pikë
Si një kujtim që nuk vdes
Dritarja qiellore
Rri hapur…
Dhe unë ende besoj
Se përtej saj
Dikush na dëgjon.
/QendraPress/
