Çaste poetike me poeten;-Mimoza BICI

Pa stinë

————————

Vera përkëdhel më shumë nga ç’duhet

Sidomos kur më prek ti

bëhem oaz kënaqësish,

e bindem siç bindet lulja e pranverës

tek rritet,

digjet,

vyshket,

e shuhet natyrës.

Kështu dhe unë shpirtit tënd

udhës ku lindi ai vështrim

nuk ka forcë përmbi qiell e nën tokë,

 ta zhduk harresës.

Kjo është Dashuria,

dashuria e dy trupave kur

preken për të zgjuar jetë

teksa

një dritëz errësire hyn papritur e

 ma rrëmben gjithë qenien të

përhumbur drej saj

pa stin’.

Çfarë ndodh?!

/QendraPress/