Çaste poetike me poetin;-Xhemajli SHALA

U HARRUAN LULET E JETËS

————————————–

S’ka më lule s’ka dashuri

As respekt e njerëzi

S’ka më diell që na ngroh

As shpresë që jetën zgjon

Shpirti mbeti krejt jetim

Në errësirë pa ngushëllim

Tempulli i shpresës u rrënua

Edhe besimi u shua

Këtë pranverë lulet ngrinë

Humbën aromën dhe shkëlqimin

Shpresat flenë në errësirë

Zemrat mbetën pa mëshirë

Në stacionin e fundit presim

Me qiri të fikur shpresojmë

Treni i jetës tretet larg

Ne të harruar mbetëm

/QendraPress/